Jak utrzymać bliskość z partnerem po urodzeniu dziecka?
19.03.2024
Macierzyństwo to czas pełen cudownych doświadczeń, ale również wyzwań. Po narodzinach dziecka wiele par musi zmierzyć się z nowymi rolami i obowiązkami, co często może wpływać na ich bliskość oraz życie seksualne. Jak więc utrzymać zdrową i satysfakcjonującą relację po narodzinach dziecka?
Nowe role, nowa rzeczywistość
Pierwsze dni, tygodnie czy miesiące po pojawieniu się dziecka na świecie, to dla rodziców całkowita reorganizacja życia. Na pierwszym miejscu jest dziecko, ponieważ bez opieki i miłości mamy, i taty nie jest w stanie przetrwać. Dla kobiety jest to czas, kiedy po porodzie może doświadczać różnego rodzaju trudności somatycznych oraz psychicznych, związanych z porodem, burzą hormonalną, rozpoczęciem karmienia piersią (jeśli tego chce) oraz poznawaniem nowej roli mamy.
Dla mężczyzny to czas kiedy przyjmuje on odpowiedzialności za nowego członka rodziny, ale też czas wspierania swojej partnerki oraz poznawania potrzeb dziecka. W pierwszych miesiącach raczej oczywiste jest, że mama może pełnić większą rolę w opiece nad dzieckiem, szczególnie jeśli karmi ona piersią. Jednak rola taty jest równie ważna. Jego udział w czynnościach codziennych tj. pielęgnacja, karmienie, zabawa czy spacery, może nie tylko sprzyjać nawiązaniu silnej więzi z dzieckiem, ale również pozwalać partnerce do chwili odpoczynku od ciągłej opieki nad maluchem.
Zmiany, jakich doświadczają rodzice, są ogromne, ponieważ mierzą się z ograniczeniem swojego czasu, uwagi, poczuciem ciągłego zmęczenia, obaw związanych z opieką i wychowaniem dziecka. Ten czas dla pary, jako relacji romantycznej często bywa bardzo trudny, ponieważ większość sił jest wkładanych w dostosowanie się do nowej sytuacji i zapewnienie dziecku jak najlepszego startu.
Trudności w relacji jakie spotykają „świeżych” rodziców
Ciągłe zmęczenie, niewyspanie i trudności w zaadaptowaniu się do nowej sytuacji mogą powodować u rodziców duży stres i niepokój. Takie nagromadzone napięcie powoduje, że łatwiej o nieporozumienia, sprzeczki czy wzajemne obwinianie się.
Trudnością może być także brak zrozumienia perspektywy drugiej strony. Jeśli to mama zajmuje się dzieckiem praktycznie w 100%, a drugi dorosły chodzi do pracy, mogą pojawić się pretensję o to, że jedna ze stron „nie powinna być zmęczona”, „powinna się lepiej organizować, lepiej sobie radzić”. Ocenianie, krytyka, brak emocjonalnego wsparcia jest pierwszym z kroków do oddalania się od siebie partnerów.
A co w sytuacji, kiedy jedna ze stron poświęca większość uwagi swojemu nowo narodzonemu dziecku? Zazwyczaj partner lub partnerka są odsuwani od opieki nad dzieckiem, lub pouczani „nie tak to robisz, daj, poprawię, ja lepiej wiem, co jest dobre dla naszego dziecka” oraz nie przejawia ona zainteresowania drugą dorosłą stroną, partner lub partnerka może się poczuć odrzucony, pomijany, nieważny. Takie odczucia mogą generować złość, lęk o związek czy dystans i wycofanie z kontaktu.
Kiedy pojawia się brak czasu na zaspokajanie własnych potrzeb, możliwości korzystania z rozrywek, spotkań towarzyskich, to również może prowadzić do frustracji młodych rodziców. Ponieważ mogą mieć poczucie osaczenia i przytłoczenia potrzebami dziecka oraz odpowiedzialnością wiążącą się z nową rolą.
Dobrze jest uświadomić sobie, że z chwilą przyjścia na świat nowego człowieka, dynamika relacji partnerskiej czy małżeńskiej się zmienia. Nowa role nakładają inne obowiązki, przestawiają priorytety, jednak to nie znaczy, że partnerzy mają rezygnować ze swojego szczęścia, miłości i dbania o relację.
Jak odnaleźć się w relacji?
Uświadomienie sobie, że pierwszy rok życia dziecka jest wymagający, próba pogodzenia się z odsunięciem własnych aspiracji i pragnień na drugi plan może pomóc zaakceptować sytuację. To od czego powinni zacząć rodzice to komunikacja. Jest ona podstawą każdej zdrowej relacji. Po narodzinach dziecka ważne jest, abyście otwarcie rozmawiali o swoich uczuciach, obawach i oczekiwaniach. Nie unikajcie trudnych tematów, takich jak zmęczenie, obciążenie obowiązkami czy zmiany w życiu seksualnym. Starajcie się słuchać partnera z empatią i zrozumieniem, a także wyrażajcie myśli i uczucia w sposób konstruktywny. Warto zapamiętać, że komunikacja to nie tylko mówienie, ale także słuchanie. Partner nie domyśli się, co Ci chodzi po głowie, ale kiedy powiesz mu, czego potrzebujesz, jest większa szansa, że to uzyskasz. Słuchanie, wspieranie siebie i rozmawianie pomagają radzić sobie ze złością i frustracją.
Podział obowiązków związanych z opieką nad noworodkiem i prowadzeniem domu jest niezwykle ważny. Postarajcie się wspólnie ustalić harmonogram i podzielić zadania, tak aby żaden z partnerów nie czuł się przeciążony. Wspólne podejmowanie decyzji i dzielenie się obowiązkami może również wzmacniać poczucie partnerstwa i współpracy. Ważne jest, aby ten podział był elastyczny i uwzględniał zmieniające się okoliczności. Na przykład, jeśli jeden z partnerów jest bardziej zmęczony po nocy z dzieckiem, drugi może przejąć więcej obowiązków w ciągu dnia. Obydwoje powinniście czuć się wspierani i doceniani w swoich wysiłkach. Regularne przeglądanie i dostosowywanie podziału obowiązków może pomóc w utrzymaniu równowagi i uniknięciu konfliktów.
Oprócz bycia rodzicami, ważne jest, aby pamiętać o swoich indywidualnych potrzebach. Czemu nie pozwolisz sobie na chwilę relaksu, hobby czy spotkanie z przyjaciółmi? Zachowanie własnej indywidualności jest istotne dla zdrowia psychicznego i pozytywnie wpłynie na relacje partnerskie. Kiedy już syn lub córka pojawi się na świecie, bardzo ważne jest, aby dać sobie nawzajem, choć minimum przestrzeni na zadbanie o własne potrzeby np. aktywność fizyczną, wyjście do fryzjera czy spotkanie na kawę z przyjaciółką. To również dodatkowa przestrzeń na to, aby ojciec i matka mogli nauczyć się radzić sobie z wyzwaniami związanymi z opieką nad dzieckiem. Oddanie kontroli, pozwolenie, aby druga strona „zrobiła po swojemu”, często jest o wiele lepsze, niż ciągłe poprawianie, komentowanie i dogryzanie. Kiedy partnerzy mają szansę zadbać o siebie, mają też więcej energii i przestrzeni psychicznej na wspieranie drugiej strony, na zauważanie jej, docenianie i planowanie wspólnego czasu.
Gdy udało się „zaopiekować się sobą” warto pomyśleć też o pielęgnacji relacji. Mimo licznych obowiązków związanych z opieką nad dzieckiem, ważne jest, aby znaleźć czas tylko dla siebie i swojego partnera. Może to być wspólny wieczór, spacer czy nawet krótka kawa razem, gdy dziecko śpi. Te chwile pozwalają na odświeżenie relacji partnerskich i przypomnienie sobie, dlaczego zdecydowaliście się spędzić życie razem. Organizowanie regularnych „randek” może być doskonałym sposobem na utrzymanie tej bliskości. Jeśli to tylko możliwe angażujcie do pomocy przy dziecku innych bliskich – dziadków, siostry, braci czy przyjaciół. Kiedy wspiera Was bliska osoba, zaplanujcie wyjście do kina, na basen czy na kolację. Zróbcie sobie prawdziwą randkę. Ważne, aby te momenty były świadomie planowane i traktowane jako priorytet, nie tylko dodatek do codziennej rutyny, który wpada wyłącznie spontanicznie. Zachowanie intymności jest również kluczowe. Rozmowy o czymś więcej niż tylko o dziecku czy domowych obowiązkach pomagają utrzymać emocjonalną bliskość. Dzielcie się swoimi myślami, planami, marzeniami. Pamiętajcie, że byliście parą zanim zostaliście rodzicami i ta część Waszej relacji wciąż wymaga pielęgnacji.
Dbając codziennie o małe, czułe rytuały może mieć ogromne znaczenie przy ciągłych obowiązkach i zmęczeniu związanym z wychowywaniem dzieci. Całus na dzień dobry, wspólne zjedzenie śniadania, ciepła kawa lub kupienie ulubionego smakołyka może być dla drugiej strony najlepszym punktem dnia. Dbanie o bliskość za pomocą miłych słów i zachowań wzmacnia romantyczną relację dając jej przestrzeń na rozwijanie w innych płaszczyznach.
Utrzymanie bliskości z partnerem po narodzinach dziecka wymaga zaangażowania, komunikacji i wspólnej pracy nad związkiem. Pamiętajcie, że jesteście zespołem i razem możecie przejść przez wszelkie wyzwania. Ważne jest, aby znaleźć czas dla siebie i dla swojego związku, pielęgnować emocjonalną bliskość i eksplorować nowe formy intymności, które będą dostosowane do nowej sytuacji rodzicielskiej. Niezależnie od wyzwań, które mogą się przed Wami pojawić, warto podejść do nich otwartym sercem i gotowością do wspólnego działania dla dobra związku.
